الشيخ نجم الدين الطبسي ( مترجم : ابهرى ، معزى ، رمضانى )

78

موارد السجن في النصوص والفتاوى ( حقوق زندانى و موارد زندان در اسلام ) ( فارسى )

3 . عن الإمام العسكري : و أمّا كلام الذراع المسمومة فإنّ رسول اللّه لمّا رجع من خيبر . . . جاءته امرأة من اليهود قد أظهرت الإيمان و معها ذراع مسمومة مشويّة وضعتها بين يديه . . . إذ أنطق اللّه الذراع فقالت : يا رسول اللّه ! لا تأكلني فإنّي مسمومة . . . فقال : ايتوني بالمرأة . . . ثم أمر بها فحبست . . . ؛ « 1 » از امام عسكرى - عليه السلام - روايت شده كه فرمود : امّا ماجراى سخن گفتن ران مسموم حيوان اين است كه ، وقتى پيامبر اكرم از خيبر بازگشتند . . . زنى يهودى كه به ظاهر مسلمان شده بود با « ران » بريان مسمومى به نزدش آمد . . . در اين هنگام خداوند آن ران را به سخن درآورد و به پيامبر گفت : مرا نخوريد ، من زهرآلودم . . . پيامبر دستور داد : آن زن را بياورند . . . آن‌گاه فرمان داد : زندانىاش كنند . . . . نظر نگارنده : مجلسى آن را از تفسير منسوب به امام حسن عسكرى - عليه السلام - نقل كرده است . در انتساب اين تفسير به امام اختلاف است . بسيارى از بزرگان ، چون صدوق ، طبرسى ، راوندى ، ابن شهر آشوب ، كركى ، شهيد ثانى ، مجلسى اوّل و ثانى ( ملا محمد تقى و ملا محمد باقر ) ، حرّ عاملى ، فيض كاشانى ، بحرانى ، حويزى و مرحوم طبسى آن را از كتب مورد اعتماد شيعهء اماميه دانسته‌اند و گروهى ديگر ، مانند ابن غضائرى ، علّامه حلّى ، تفرشى ، داماد ، اردبيلى ، قهپائى ، بلاغى ، خوئى آن را رد كرده‌اند . گروه سومى قائل شده‌اند : وضعيت اين تفسير مانند وضعيت ساير روايات وارد شده از معصومان - عليهم السّلام - است ؛ يعنى بايد در صحت روايت تحقيق به عمل آيد . « 2 » 4 . أخبرنا عبد الرزاق ، عن ابن جريج ، قال : أخبرني عبد الكريم ، أخبرني قثم مولى الفضل ، أن عليّا دعا حسينا و محمدا ، فقال : بحقّي لما حبستما الرجل ، فإن متّ منها ، فقدّماه فاقتلاه ، و لا تمثّلا به . و قال : فقطّعاه و حرّقاه . قال : و نهاهما الحسن - رضى اللّه عنه ؛ « 3 » على ، حسين و محمد را فراخواند و گفت : شما را به حقّى كه دارم سوگند مىدهم ، وقتى اين مرد را زندانى كرديد اگر من از آن ضربت مردم او را بيرون آوريد و بكشيد ، ولى مثله نكنيد . راوى گفت : ايشان او را تكه تكه كردند و سوزاندند ، ولى حسن - رضى اللّه عنه - آنان را نهى كرد . نظر نگارنده : عبد الكريم ، مشترك بين ثقه و ضعيف است . به ويژه اگر او عبد الكريم

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 17 ، ص 319 . ( 2 ) . نك : مرحوم طبسى ، درر الاخبار ، ج 1 ، ص 136 ، محمد جواد طبسى ، حياة الامام العسكرى ، ص 199 - 200 . ( 3 ) . مصنّف عبد الرزاق ، ج 10 ، ص 154 ، ح 18672 .